Pogubiłem się

Mieszka z nami od pewnego czasu mama Toli. Wczoraj po obiedzie mama zawiadomiła mnie:
-Po obiedzie otworzę balkon i wyjdę na spacer.
-Dobrze zamknę za mamą.
Ale jak mama wróci, bo chcę pojechać na zakupy?
- Mam klucze.
Nie drążyłem wątku – nie było publiczności.
Mama wyszła naturalnie naturalną drogą, a ja tuż za nią.
Tuż za bramą spotkałem dawno niewidzianą kuzynkę. Prawdę mówiąc nigdy wcześniej jej nie widziałem.
Dzień dobry Julio – dawno cię nie widziałem
- My się znamy?
- O przepraszam – pomyliłem panią z moją kuzynką. Jak dwie krople, tylko pani jest PIĘKNIEJSZA i SZCZUPLEJSZA.
- Nic nie szkodzi.Szczupła kropla – prychnęła.
To mnie zachęciło.
- Słowo – tu mieszkam. Mogę pani pokazać zdjęcia. Zapraszam.
W ty momencie poczułem się jakbym jedną nogą stał na deskorolce, a drugą na in line scater w szynie tramwajowej. A tramwaj tuż.
Obok przeþłynęła teściowa. Byłem przekonany że lewą ręką w kieszeni płaszczyka robi portret pamięciowy, a prawą w drugiej notuje okoliczności. A może wręcz przeciwnie. Poczułem suchość w gardle. Uwierzyłem w Anioła Stróża.
Przypomniałem sobie że tramwaje tu nie jeżdżą i to mnie uchroniło przed zawałem
- Zapomniałem kluczy – rzuciłem kuzynce OMC(o mało co). Po czym kluczami otworzyłem bramę i usiadłem w klatce na schodach.
Pogubiłem się.

K.L.daV. w podróży.