W zamierzchłych czaszch, gdy świętowanie Trzeciego Maja uznawane było za heroizm na krawędzi szaleństwa, piątkowy pierwszy i sobota z niedzielą po nim wydawały się darem z KC.
Jeden z takich łykkendów zaplanowałem z kolegami na kempingu nad jeziorem Czocha. wykupiliśmy pięć obszernzch domków z dostępnymi wówczas luksusami, takimi jak: przejściowo ciepła woda, leżaki drewniane, parasole słoneczne. planowaliśmy oddać się brydżowi, pogawędkom i podziwianiu urody paru dziewczyn ze szkoły rzemiosł artystycznych , zapewniających servis i katering (wtedy to się nazywało: Kazia podaj kanapki, albo: Rózia, ta spódnica Ci nie pasuje)
Dziewczyny podawały ochoczo i ochoczo pozbywały się niegustownych spódnic. Doceniały swobodę i gust sponsorów.(tzn. swoją swobodę).
Swobodę wyzwalała żytnia halbe halbe z kirchberry i żubrówka z musem jabłecznym.
Telefonów komorkowych nie było, więc zagrożenia nie czuliśmy.
Błąd. W stanie mojej poluzowanej czujności zadzwoniła moja owczesna bieżąca kuzynka na receppcję kempingu, a recepcjonistka bezmyślnie poprosiła mnie do telefonu.
Kochanie – jesteś tam?
Nie kochanie – tu jestem.
Aha. A co tam robisz?
Tu. Gramy w brydża, Rozmawiamy, Sączymy drinki, Podziwiamy naturę.
Ta natura ją zaniepokoiła.
To ja też chcę posączyć i pogadać. Z kim tam gadasz?
Tu. Jest Tadek, Rychu, Duży Rychu. Kiepo, Robert. Zle byś się czuła. Jesteśmy trochę zanierzeżwieni
A kiedy kończycie?
Planujemy w niedzele rano rozpocząć kończenie brydża. W poniedziałek będę w domu.
Kuzynka energicznie odłożyła słuchawkę, a ja lekko zaniepokojony wróciłem do zjęć.Po chwili zadzwoniła żona Rycha. Recepcjonistka doniosła o tym z satysfakcją, ale dało to nam czas na zacieranie śladów
Servis sprawnie odesłaliśmy na szczaw i rozłozyliśmy karty.
Po godzinie pojawiły się Zony, Matki i Kochanki, wprowadzając miłe urozmaicenie do rutyny sesji brydżowej.
K.L.daV. w podróży
Ps. W linkach “sprawdziłem” znajdziecie nowy link( do KAWY) a powody powieszenia wyłuszczam na blogu “toteramy” zalinkowanym w “TERRA KOTA”
